අපේ සින්දු ගෙදර

සිත්තම් කරමින් මනසේ ඔබෙ රුව - කවදා හෝ යළි දකින තුරා
රැවිපිළි රැවි දී ඇසෙන ඔබේ හඩ - යළි මගෙ සවනට වැකෙන තුරා
විදින්න දුන් ජීව්තය අරන් මම - විදවන්නද මේ භවය පුරා

දෙලොවක් අතරේ සරන ඔබේ හිත - මෙතරම් සසැලෙන් නැතුව ඇතී
ඔබ මගෙ මුලූ ලෝකයම නිසා මට - වැඩියෙන් දුක දැනෙනවා ඇතී
විදින්න දුන් ජීව්තය අරන් මම - විදවන්නද මේ භවය පුරා

භවයෙන් භවයේ අහිමිව හිමිවන - නොපිරූ පාරමිතාව පුරා
සමුගනිමුද අපි අපේම වූ මතු භවයක - යළි හමුවෙමුයි පතා
විදින්න දුන් ජීව්තය අරන් මම - විදවන්නද මේ භවය පුරා


ගායනය : දයාන් විතාරණ

වාසනා වේවා.....
වාසනා වේවා.....
පින්බර යුවතිය කුල කුමරිය වී
මංගල මල් නැකතේ....
පින්බර කුමරකු අතිනත ගෙන ඈ
දීගෙක යන දවසේ....
වාසනා වේවා.....
වාසනා වේවා.....

කුළුඳුල් මංගල පියවර තබනා
නොඉඳුල් සුන්දර යුවලකි අගනා
චාමර සේසත් සැලෙමින් සදනා
ආසිරි වාදෙන් ආසිරි වේවා....

වාසනා වේවා.....

සිතුවිලි පිවිතුරු නම් අද දවසේ
හෙට දවසත් එලෙසින් පිවිතුරු වේ
දිවි මග සෙත් මල් පිපෙන පැයේ
පිවිතුරු බව රැකවරණය වේ....

වාසනා වේවා.....

ගායනය : සනත් නන්දසිරි

පන්හිඳට මිතුරු වෙලා
රස කවි පද මිමිණූ අයියණ්ඩි
ගිණි අවිය අමෝරා යුද වදින්න
රළු වුනාද නුඹ අයියණ්ඩි

දෙපෝදාට බුදු පුදන්න
දොහොත් මුදුන් දී වඳින්න
දැත එසවුණා
ඒ අත් කෙලෙසද යුද වදින්න
ඔබට සවි වුණේ

හැන්දැවට කවි කියන්න
තුරුළු කරන් ගී ගයන්න සිත මෘදු වූයේ
ඒ සිත කෙලෙසද යුද කරන්නෙ
කුරිරු යුද බිමේ

ගායනය : ශෂිකා නිසංසලා

එදා මෙදා තුර කඳුළට විවරව
දෑස් පියන්පත් කවුළු වසා
ළයේ ගලා ගිය සෙනේහයේ සුව
සිනා පිරූ රත් දෙතොල පියා
මිලාන වී ගිය රෝස කුසුම් පෙති
කම්මුල සුදුමැලි පාට පොවා
දෑත ළයේ බැඳ අවසන් ගමනට
සොඳුරිය මට නොකියාම ගියා

දෑස් කවුලු පත් පලා කදුළු කැට
වෑහෙද්දී මගෙ දෑස් අගින්
කාත් කවුරුවත් වෙතත් හිතයි මට
පාත් වෙන්න ඔය මුවට උඩින්
ඈත්ව යන්නට සමුගෙන කවුරුත්
ඔබෙ මුව දොවතත් සුවඳ පැනින්
මාත් මගේ සිතටත් ඔබ සුවඳයි
ඈත් නොවේමයි ඒසුවඳින්

එදා මෙදා තුර කඳුළට විවරව.....

ඊයේ ඉපදී අද මිය යන්නට
පෙරුම් පුරාගෙන උපන් ළයේ
හීයේ වේගෙන් අහස උසට බැඳි
ආදර ලෝකය හෙටත් තියේ
ඒත් ඉතින් දැන් සොඳුරියෙ ඔබ නැත
ඇයි මේ ලොව මා තනිව ගියේ
ආයේ දවසක එක හිත ඇත්තන්
වී අපි ඉපදෙමු එකට ප්‍රියේ

එදා මෙදා තුර කඳුළට විවරව
දෑස් පියන්පත් කවුළු වසා
ළයේ ගලා ගිය සෙනේහයේ සුව
සිනා පිරූ රත් දෙතොල පියා
මිලාන වී ගිය රෝස කුසුම් පෙති
කම්මුල සුදුමැලි පාට පොවා
දෑත ළයේ බැඳ අවසන් ගමනට
සොඳුරිය මට නොකියාම ගියා

ගායනය : සනත් නන්දසිරි

බෝ මළුවේ මල් සුවඳක පැටලී
අම්මා පෙව්කිරි සුවඳ ගලා එන්නේ
සුපුරුදු උණුහුමකට සිත ඈඳී
ගේදොර සෙල්ලම් පිටිය මතක් වෙන්නේ
දං බෝවිටියා කැළේ මැදින්
එන්න හිතයි නුඹ ලඟට සැනින්

එතෙර කරන්නම් හතර වරිගයම
සංසාරෙන් යන මේ ගමනේ
චුටිටක් සෙල්ලම් කරලා එන්නද
පුරුදු යාළුවන් හා සැනිනේ
එහෙම ගියොත් ඒ අය පොඩි සාධු
කියා කියනවිට වැඳ වැටිලා
කොහොමද අම්මේ ඔට්ටු දුවන්නේ
වෙල් ඉපනැල්ලේ පැන නටලා

භවයෙන් භවයේ පෙරුම් පුරා මම
බවුන් වඩා උපදින වාරේ
දිනයක මතුදා හතර වරිගයම
එතෙර කරන්නම් සංසාරේ
ඉන්පසු ඇවිදින් අම්මේ ඔබ ලඟ
ඉන්නම් කිරි සුවඳේ එතිලා
කොහොමද අම්මේ එහෙම කරන්නේ
අම්මත් සසරින් එතෙර වෙලා

ගායනය : සනත් නන්දසිරි

පිපුණු මලක හැඩ දෑස සලා
සි‍තුම් විහඟ කැල වසඟ කළා
මඟ තොට රැඳි නෙත් දහක් වසා
මතකද අප නෙත් කතා කළා

කවුරුද ඔබ මා ඉන්නේ කොතැනා
නොම විමසා පෙම ඉඟි මැරුවා
සොඳුරු වසන්තෙක මොහොතක සුව පා
වෙන්වූවා අපි සුසුම් දරා

මතකයෙ මැවෙනා පෙර රූ ඡායා
හමුවේදෝ යළි සිත සනහා
ඔබෙ නමටයි මා පාරමි පුරනා
ඇසෙවිදෝ මේ ගී මාලා

ගායනය : ශාලිත අබේවික්‍රම

වළාකුලක් ගෙන මුවා කරමු
හිරු ගිණිගෙන වියරුව
නලියන වැලි කතරේ
රත්වුණු වැලිකැට පුපුරණ
මැදපෙරදිග වැලි කතරේ

වතුර මලෙන් නා දොළ අමතක කර
දූලි සුළං විඳ වෙළ අමතක කර
විදුලි පහන් මැද සඳ අමතක කර
දෙපා අබියසට ගමු අපි සුර පුර

නගර දනවූ මැද සුවිසල් මන්දිර
අතැර උයන් රට නොරටුන් ලං කර
පඳුරු පතොක් කටු අත ගා උල් කර
විනෝද වෙමු අපි ලේ මස් දිය කර

ගායනය : විජය කුමාරතුංග

දඟ ගෙයි දඩුවම් සියුමැලි වැඩිනම්
අළු ගෝසුවනේ එල්ලාපං..//
කටු ඉඹුලේ අප එල්ලාපං

යුක්තිය උදෙසා කෑමොර දීමයි
දඟ ගෙයි ලෑමට අප සැම කල පව
මුකවාඩම් බැඳ එකකු නසන කළ
දනිමු සුවහසක් තව උපදින බව

වරදට එරෙහිව අවි ඔසවන්නේ
රටකට දැයකට හිත ඇති මිනිසුන්
ශාන්තිවාදීව තපස් රකින්නේ
පිට කොඳු බිඳ ගත් ඔල මොළ නිවටුන්

ගායනය : විජය කුමාරතුංග

සුළඟ නුඹ වගෙයි
සිත් මල වටා එතෙයි
මල් සුවඳ හොර හොරෙන් අරන්
යන්නටම හදයි

වැස්ස නුඹ වගෙයි
සිත් මලට ඇද වැටෙයි
මලේ පාට නොසේදීම
පුදුමයක් තමයි

සිත හැදිනුවෙත් නුඹයි
පසුපසම එලව එලවාවිත්
සැනසුවෙත් නුඹයි
නුඹ මගේ හිත අරන්ගියා
පුදුමයක් නොවෙයි

සුළඟ නුඹ වගෙයි......

සිත තනි කළෙත් නුඹයි
මගෙ සිතේ සියුම් තැන් සොයසොය
රිදෙවුවෙත් නුඹයි
ඒත් නුඹෙන් සිත නොමිදෙයි
පුදුමයක් තමයි

සුළඟ නුඹ වගෙයි.......

ගායනය : කරුණාරත්න දිවුල්ගනේ

ඔබට වරම් නැති මටද වරම් නැති
සෙනෙහස කොතැනද සැඟව ගියේ
ඉවත ගලා ගිය කඳුළක දියවී
ප්‍රථම ප්‍රේමයයි බොඳව ගියේ

ඔහුට පුදන්නට පූජාසනයේ
නොකිළිටි මල් පිපුනිද ලඳුනේ
පෙති ගිලිහී ගිය පරසතු කුසුමක
සුවඳ කොහේ කොතැනද රැඳුනේ

ආ මඟ වරදී ඔබද ඔහුද මා
දෛවයෙ තුංමංසල හමුවේ
බලා හිඳිනු මිස හඬා වැටෙන්නට
කඳුලක් නෑ දෙනයන පිපුනේ

ගායනය : කරුණාරත්න දිවුල්ගනේ