රෑ දවල් මල් රැගුම් සිරි පානා
මනරම් සිහිනෙකී මට පේනා...///
හිනෙහෙන විට මුතු දිලිසෙනවා
නලලේ අඩ සද බැබලෙනවා...//
පැතුමට බැරි වු කාටදෝ
සිතනා විලසට සිදුවේදෝ
රෑ දවල් මල් රැගුම් සිරි පානා
මනරම් සිහිනෙකී මට පේනා
ගී දෙක රස ඉතිරේ මුවගින්
නා දළු ලෙලදෙනවා තොලගින්...//
අප සිඔ සිඔ හමනා සුලගේ
යලි හමුවන්නේ කොතනදෝ
රෑ දවල් මල් රැගුම් සිරි පානා
මනරම් සිහිනෙකී මට පේනා...///
ගායනය :- එච්.ආර්. ජෝතිපාල,
Labels: එච්.ආර්. ජෝතිපාල
මුලදී මට අතදීලා
කොහොමද ඉන්නෙ ඔයා
මගෙ හිත රිදවාලා....
මගෙ හිත රිදවාලා....//
රැකගෙන හිදී කියා
හැමදාමත් හිතු හින්දා...//
කුළුඳුල් හිතින් නැගුනු
සෙනෙහස ඔබහට බැන්දා
සෙනෙහස මම බැන්දා...
Labels: එච්.ආර්. ජෝතිපාල
මේ ගී.... කාටදැයි
ඔබ දන්නවා ඇති.. සිත මගේ පිදු හැටී
සිහිවේ... නොනැවතී...
මේ ගී.... කාටදැයි
මේ ගී.... කාටදැයි
ඔබ දන්නවා ඇති.. සිත මගේ පිදු හැටී
සිහිවේ... නොනැවතී...
මේ ගී.....
සිතු පැතු අන්දම රෑ.. දිවා
අමුතුම ලොවක් මවා
මට මා අමතක වූවා.. සිහිය පැන දිවා..
බලාපොරොත්තුවෙ කඩතිර ඉරා
පාළුව විද දරා...
ඉවසමි දිවි තුරා....
මේ ගී.... කාටදැයි
මේ ගී.... කාටදැයි
ඔබ දන්නවා ඇති.. සිත මගේ පිදු හැටී
සිහිවේ... නොනැවතී...
මේ ගී....
එකම හිනාවට ගී දහක්
බිහි වේ මාගේ මුවින්...
ඇති උනි නම් අවබෝදේ..
අද මේ විලස නොවේ...
කොතැනක හිටියද මෙම ලෝ තලයේ
රකිමි හැම කලේ...
සිහි වේ හැම වෙලේ...
මේ ගී.... කාටදැයි
මේ ගී.... කාටදැයි
ඔබ දන්නවා ඇති.. සිත මගේ පිදු හැටී
සිහිවේ... නොනැවතී...
මේ ගී....
ගායනය : එච්.ආර්. ජෝතිපාල
Labels: එච්.ආර්. ජෝතිපාල
ඇහෙනවනම් හිත හඩන තරම්
කිසිවෙකු නෑ ලොව හිනැහෙන්නේ
පෙරදින රජ මැදුරක උන්නේ
අද මා මහමග සැතපෙන්නේ...
ඇහෙනවනම් හිත හඩන තරම්
කිසිවෙකු නෑ ලොව හිනැහෙන්නේ......
පතන පැතුම් සුළගට මුසුවේ
මියුරු වදන් කදුලේ ගොළුවේ...//
සතුට උපන් හැම දින වැළලේ
කුමන නැටුම්දෝ දිවි මඩලේ...
ඇහෙනවනම් හිත හඩන තරම්
කිසිවෙකු නෑ ලොව හිනැහෙන්නේ....
අපගෙ අහිංසක ලොව බිදිලා
ඔබද අනන්තෙක ඇත රැදිලා....//
ගිණි දළු මා ගත වෙළෙනු දැනේ
ඔබ මල් යහනක හිදිනු මැනේ....
ඇහෙනවනම් හිත හඩන තරම්
කිසිවෙකු නෑ ලොව හිනැහෙන්නේ...
පෙරදින රජ මැදුරක උන්නේ
අද මා මහමග සැතපෙන්නේ...//
Labels: එච්.ආර්. ජෝතිපාල
මෙ නේනීමෙන දිවි ගමනෙ
නිවනෙ මග පෙනෙන තුරා
අමිමෙ ඔබ පුතෙකු වෙලා
මම ඒන්නමි සසර පුරා
මෙ නේනීමෙන දිවි ගමනෙ
නිවනෙ මග පෙනෙන තුරා
පියතුම නැති දා ඉදලා
ගියෙ නෑ මා තනිකරලා
කුසගිනි මට නේම දිලා
දුක වෙදනාව නිවලා
අමිමෙ ඔබ බුදු වෙවා
මවි ගුණ ගී ගයනෙ නමි මා
මෙ නේනීමෙන...
පැටලි නේම මායාවෙන්
ගලවා මා අවමානෙන්
නුවණැස මගෙ පහදාලා
දියුණුවෙ මග පෙන්නාලා
ලැබුවෙ ආශිර්වාදෙ
දිවි මාවන ඒළිය උනෙ
මෙ නේනීමෙන...
Labels: එච්.ආර්. ජෝතිපාල