Showing posts with label කරුණාරත්න දිවුල්ගනේ. Show all posts
Showing posts with label කරුණාරත්න දිවුල්ගනේ. Show all posts

ඔබ මා හමුවුණ මේ ඉරහද යට
කොතැනක හිටියත් මා මළ දවසට
මගෙ ළග තනියට ඉනු මැනවී
මගෙ ළග තනියට ඉනු මැනවී
ඔබ මා හමුවුණ මේ ඉරහද යට
කොතැනක හිටියත් මා මළ දවසට
මගෙ ළග තනියට ඉනු මැනවී
මගෙ ළග තනියට ඉනු මැනවී......

ඔබ සිත මා සිත හමුවූ දා සිට
මා ලය පීදී පරවූ පෙම් මල
ඔබ සිත මා සිත හමුවූ දා සිට
මා ලය පීදී පරවූ පෙම් මල
සිතින් තුරුළු කර මා මළ දවසට
මගෙ ළග තනියට ඉනු මැනවි

ඔබ මා හමුවුණ මේ ඉරහද යට
කොතැනක හිටියත් මා මළ දවසට
මගෙ ළග තනියට ඉනු මැනවී
මගෙ ළග තනියට ඉනු මැනවී......

කදුල සුසුම නෙහෙලා නොදොඩා අපි
මිරිගු සයුර වෙත පියමන් කළ හැටි
කදුල සුසුම නෙහෙලා නොදොඩා අපි
මිරිගු සයුර වෙත පියමන් කළ හැටි
සිතින් දරාගෙන මා මළ දවසට
මගෙ ළග තනියට ඉනු මැනවි.....

ඔබ මා හමුවුණ මේ ඉරහද යට
කොතැනක හිටියත් මා මළ දවසට
මගෙ ළග තනියට ඉනු මැනවී
මගෙ ළග තනියට ඉනු මැනවී

ගායනය : කරුණාරත්න දිවුල්ගනේ 

සුසුම් ලමින් මගේ දිහා
අමනාපෙන් බලයි...
එතකොට නෙතු අග්ගිස්සෙන්
කඳුලු බිඳක් වැටෙයි...
බැරිඋනම තැනදී දොස් කිව්වත්
මගෙ හිතටත් දුකයි...
ආදරේට මුරණ්ඩුකම
හොඳ ලකුණක් නොවෙයි...

රණ්ඩු කරන කිරිල්ලී
යන්න හදයි ඉගිල්ලී...
රණ්ඩු නොකර කිරිල්ලී
නොයා ඉඳින් ඉගිල්ලී...

මම දෙයකට හා කිව්වම
නුඹ මට බෑහැ කියයි...
විරසකයෙන් මුහුන නොරක්
කරන් කාලේ ගෙවයි...
යළි මදසක් හෙලා.....
යළි මදසක් හෙලා කියනා දේ නම්
මට හැඟෙයි...
ලෙංගතුකම වැඩි උනාම
මමත් ඔහොම තමයි...

රණ්ඩු කරන කිරිල්ලී
යන්න හදයි ඉගිල්ලී...
රණ්ඩු නොකර කිරිල්ලී
නොයා ඉඳින් ඉගිල්ලී...

මට අතපසු උනොත් යමක්
බොහොම දුකින් හිඳියි...
ඒත් හිතේ යටින්
ඇත්තේ ආඩම්බරකමයි...
නුඹ යළිත් ලංවෙලා......
නුඹ යළිත් ලංවෙලා
කවනා බත්කට මට රසයි...
අහිංසකයි රණ්ඩුකරත්
කිරිල්ලී මට අගෙයි...

සුසුම් ලමින් මගේ දිහා
අමනාපෙන් බලයි..........

ගායනය : කරුණාරත්න දිවුල්ගනේ

සුළඟ නුඹ වගෙයි
සිත් මල වටා එතෙයි
මල් සුවඳ හොර හොරෙන් අරන්
යන්නටම හදයි

වැස්ස නුඹ වගෙයි
සිත් මලට ඇද වැටෙයි
මලේ පාට නොසේදීම
පුදුමයක් තමයි

සිත හැදිනුවෙත් නුඹයි
පසුපසම එලව එලවාවිත්
සැනසුවෙත් නුඹයි
නුඹ මගේ හිත අරන්ගියා
පුදුමයක් නොවෙයි

සුළඟ නුඹ වගෙයි......

සිත තනි කළෙත් නුඹයි
මගෙ සිතේ සියුම් තැන් සොයසොය
රිදෙවුවෙත් නුඹයි
ඒත් නුඹෙන් සිත නොමිදෙයි
පුදුමයක් තමයි

සුළඟ නුඹ වගෙයි.......

ගායනය : කරුණාරත්න දිවුල්ගනේ

ඔබට වරම් නැති මටද වරම් නැති
සෙනෙහස කොතැනද සැඟව ගියේ
ඉවත ගලා ගිය කඳුළක දියවී
ප්‍රථම ප්‍රේමයයි බොඳව ගියේ

ඔහුට පුදන්නට පූජාසනයේ
නොකිළිටි මල් පිපුනිද ලඳුනේ
පෙති ගිලිහී ගිය පරසතු කුසුමක
සුවඳ කොහේ කොතැනද රැඳුනේ

ආ මඟ වරදී ඔබද ඔහුද මා
දෛවයෙ තුංමංසල හමුවේ
බලා හිඳිනු මිස හඬා වැටෙන්නට
කඳුලක් නෑ දෙනයන පිපුනේ

ගායනය : කරුණාරත්න දිවුල්ගනේ

Blogger Template by Blogcrowds