අපේ සින්දු ගෙදර

මේ නගරය මා ඔබ මුණගැසුනු නගරයයි..
මේ නගරය මා ඔබ වෙන් කෙරුනු නගරයයි..

වැව් ඉවුරේ දිය රළ පෙර සේම බිඳෙනවා..
නුග ගස් පෙළ අප නැතුවත් තව දළුලනවා..
සරසවි බිම කඳුරැල්ලෙන් එතර පෙනෙනවා..
ඔබත් එක්ක ආයෙත් එහි යන්න හිතෙනවා..

ඔබ අතගෙන ගිය වීදියෙ ඈ හා යනවා..
සිඟිති පුතා අතැඟිල්ලක එල්ලී එනවා..
ඒ කාලේ පැතූ පැතුම් යළි සිහිවෙනවා..
ජීවිතයම හීනයෙකැයි කියා සිතෙනවා..

මේ නගරය මා ඔබ මුණගැසුනු නගරයයි..
මේ නගරය මා ඔබ වෙන් කෙරුනු නගරයයි..

අකුරු සතරකින් මනස පැටලිලා
වැලි පිල්ලේ ලියලියා
ගලපන්නට බැරිව ලතවුනා
ආදරයයි අකුරු සතර ඒ
ආදරයයි අකුරු සතර ඒ

"ආ" යන්නෙන් මා පැතූ ආදරේ
"ද" යනු ගිණිතියලා දවදවා ගින්දරේ
"ර" යනු රන් බැවින් සවන් යුග වසා
"ය" යනු කීවේ යන්න ඔබ හැරා

අකුරු සතරකින්...

"වි" යනු වියෝගෙ මැවුවා සිතේ
"වා" යනු වාවන්නට පෙළඹුවා නිරතුරු
"හ" යනු හසරැළි නගන්නෙමි කියා
"ය" යනු යළි කීවේ එන්න ඔබ කරා

අකුරු සතරකින්.....//

ගායනය : මර්වින් පෙරේරා