Showing posts with label රොෂාන් ප්‍රනාන්දු. Show all posts
Showing posts with label රොෂාන් ප්‍රනාන්දු. Show all posts

මම මොකුත් කියන්නෙම නෑමයි...
හිත රිදෙන කතන්දර බෝමයි...
ඔබව තේරුම් ගන්නම බෑමයි...
වෙන් වෙන්න හිතන්නෙත් ඔබමයි...
වෙන් වෙන්න හිතන්නෙත් ඔබමයි...

මෘදු සරා සඳේ සිහිලැල්ලේ...
හිරු කිරණ ගෙනෙන අරුණැල්ලේ...
මුතු පින්න පිපුනු තණනිල්ලේ...
හමුවුනා එදා සැනසිල්ලේ...
මුතු පින්න පිපුනු තණනිල්ලේ...
හමුවුනා එදා සැනසිල්ලේ...

මම මොකුත් කියන්නෙම නෑමයි...
හිත රිදෙන කතන්දර බෝමයි...
ඔබව තේරුම් ගන්නම බෑමයි...
වෙන් වෙන්න හිතන්නෙත් ඔබමයි...
වෙන් වෙන්න හිතන්නෙත් ඔබමයි...

ඒ මිහිරි අතීතය නිමවී...
නෙතු කදුළු වලින් යමු වෙන්වී...
ඔබ ගියත් කෙනෙකු හා ලංවී...
මා ඉන්නම් සැමදා තනිවී...
ඔබ ගියත් කෙනෙකු හා ලංවී...
මා ඉන්නම් සැමදා තනිවී...

මම මොකුත් කියන්නෙම නෑමයි...
හිත රිදෙන කතන්දර බෝමයි...
ඔබව තේරුම් ගන්නම බෑමයි...
වෙන් වෙන්න හිතන්නෙත් ඔබමයි...
වෙන් වෙන්න හිතන්නෙත් ඔබමයි...

ගායනය : රොෂාන් ප්‍රනාන්දු

ඔයා නිසා හඬලා...
මගේ ඇසුත් රිදුනා...
තරහා වෙලා හැර ගියදා
පාලුවේ උන්නේ...
වේදනා දැනුනේ..........//

සිහි කරලා ඔබ ගැන මා හඬලා...
තව මට නෑ සැනසිල්ලක් ලැබිලා...
පෙම බිඳලා ඔබ ගියදා ඉඳලා...
තනිවීලා ඉන්නේ සැමදා...
ඉන්නේ සැමදා.........

ඔයා නිසා හඬලා...
මගේ ඇසුත් රිදුනා...
තරහා වෙලා හැර ගියදා
පාලුවේ උන්නේ...
වේදනා දැනුනේ...........

සෙනෙහස මා මඳ සුළඟක් කරලා...
පා කෙරුවා එන ලෙස ඔබ සොයලා...
සුසුමක් වී ඒ සුළඟේ එතිලා...
එනු මැනවි මා හා බැඳිලා...

ඔයා නිසා හඬලා...
මගේ ඇසුත් රිදුනා...
තරහා වෙලා හැර ගියදා
පාලුවේ උන්නේ...
වේදනා දැනුනේ...........

ගායනය : රොෂාන් ප්‍රනාන්දු

දුක දන්නේ වෙන කවුද ඇස් දෙක තරම්
මම උන්නේ ඔබෙ වෙන්න අත් දෙක අරන්
එනමුත් අපේ කරුමේ එක්කලා තවත්
සැනසෙන්න බෑ එතුල ඇත්තෙම දුකක්
දුක දන්නේ වෙන කවුද ඇස් දෙක තරම්.........

හැර යන්න ආදරයේ නිර්මල පැතුම්
පාරන්න හිතුවාද ඇතිකර ගැටුම්......//
වැළපෙන්න බැරි හිතට මේ හැටි රිදුම්
පෑහෙන්නේ නෑ වැරදිකාරියේ ඉතින්....
දුක දන්නේ වෙන කවුද ඇස් දෙක තරම්.......

ගනඳුරට පෙම් බඳින තරු යායට
මල් යාය විකසිත වෙලා කුමකට....//
මං ආයේ හිනැහෙන්න උර මඬලට
ළංවෙන්නේ නෑ කඳුළු පූජා කර....

දුක දන්නේ වෙන කවුද ඇස් දෙක තරම්
මම උන්නේ ඔබෙ වෙන්න අත් දෙක අරන්
එනමුත් අපේ කරුමේ එක්කලා තවත්
සැනසෙන්න බෑ එතුල ඇත්තෙම දුකක්
දුක දන්නේ වෙන කවුද ඇස් දෙක තරම්.......

ගායනය : රොෂාන් ප්‍රනාන්දු

පුංචි ඇස්දෙක කදුලූ පුරවන්
තවම මග බලනවා ඇතී
එ් උනත් මට එන්න බැරි බව
ඔයා තවමත් දන්නැතී
මැරෙන්නට මොහොතක් තියා හරි
ඔබ සොයාගෙන එන්නෙමී
එ්කටත් ලොකු කාලයක් ඇත
කොහොම හරි හිත රවටමී.......

පේ‍්‍රමයේ උත්තරීතර බව පසක් කරගෙන හොදටම
කාලයේ වැලි තලා යටවී ම්යැදුනත් අපි සදහට
ආදරේ පෙම් කතාවලටත් එකතුවී ඇත අප ගැන
හඩාවැටුනත් හඩන්නට බෑ හිතන්නේ මම ඔබ ගැන....

දහසකුත් බාධක තියාගෙන පේ‍්‍රම කරනා ඔය හිත
දාලා යන්නේ කොහොමදැයි මට ලියා දෙනවද මතකය
සැකය කියනා වචනෙ ගැනවත් හිතෙන්නේ නෑ තව මට
නිදාවැටුනත් නින්ද යන්නෑ හිතන්නේ මම ඔබ ගැන...

හදවත පාරන සොඳුරු හැඟුම්
හිරකර ගෙන සිටියා ඇති දැන්
සවනට ලංවී ආදරයෙන්
කියන්න කාලය දැන් ඇවිදින්

ඇසට ඇස තියා බලාන ඉන්න
ලැමෙහි හොවා හිස සුවෙන් නිදන්න
නිමක් නැතිව මල් හාදු පුදන්න
හිනා වෙලා මගෙ පෙම පිළිගන්න

කඳුළු පිසදමා සිනහ නගන්න
අඳුරු ලොවට මිණි පහනක් වෙන්න
සංසාරෙම එක් වෙලා හිඳින්න
මගෙ පෙම පිළිගෙන අවසර දෙන්න

ගායනය : රොෂාන් ප්‍රනාන්දු

Blogger Template by Blogcrowds